او داده كه باعث هدايت مىشود و وجدان به او داده كه داور و قاضى خوبى است . درس‌هاى عبرتى براى او در زندگى قرار داده كه با چشم خويش مىبيند ؛ آيات توحيد و عظمتش ، آسمان و زمين را پر كرده است ، ديگر براى هدايت چه چيزى لازم است ؟ ! اگر مويى را در زير ميكروسكپ مشاهده كرده و بررسى كنيم درمىيابيم كه همين يك مو ، دليل بر خداشناسى است ، تا چه رسد به چشم ، قلب و مغز با آن ساختمان اعجاب‌انگيز و يا گياهان و پانزده هزار نوع ماهى درياها ، همه و همه نشانه‌هاى خداوند و وسيله‌اى براى هدايت است . امام كاظم عليه السلام به هارون پرادّعا فرمود : « كَّلُّ مَا تَرَاهُ فَهُوَ لَكَ عِظَةٌ ؛ هر چه كه مىبينى براى تو موعظه است » رحمت خدا ايجاب كرده كه در عالم تكوين ، نشانه‌هاى هدايت را براى بشر قرار دهد ، پس آن كه نجات پيدا مىكند ، تعجّبى ندارد چرا كه اصل بر نجات است نه هلاكت . يكى از وسوسه‌هاى شيطان كه دامن بزرگ و كوچك و حتّى بعضى از بزرگان را هم مىگيرد ، اين است كه انسان بگويد زمانه فاسد شده و ما مأيوسيم و وظيفه‌اى نداريم ؛ اين در واقع براى برداشتن بار مسئوليّت از روى دوش است كه با ديد حسن بصرى نگاه مىكند و مىگويد انسانها نجات پيدا نمىكنند . انسان مؤمن بايد مانند امام سجّاد عليه السلام باشد و بگويد ، آنهايى كه